کلود لیدو

کلود لایدو ([klod lɛjdy]؛ 10 مارس 1927 - 29 ژوئیه 2011) یک بازیگر سوئیسی بلژیکی الاصل روی صحنه و فیلم بود. او به خاطر بازی در اولین فیلمش در نقش کشیش جوان در دفتر خاطرات یک کشیش روستایی اثر روبر برسون (1951) که به عنوان یکی از بهترین‌های تاریخ سینما توصیف شده است، شهرت داشت.

لایدو در بروکسل به دنیا آمد و بزرگ شد. او برای تحصیل در آکادمی ملی هنرهای دراماتیک به پاریس رفت. او m شدهنگامی که او توسط کارگردان روبر برسون برای اولین نقش خود در یک فیلم، به عنوان کشیش جوان در دفتر خاطرات یک کشیش روستایی، بر اساس رمانی به همین نام از ژرژ برنانوس در سال 1936، انتخاب شد. آنها برای گفتگو در مورد نقش ملاقات کردند و لیدو با گذراندن وقت در صومعه و کاهش وزن آماده شد.

در حالی که برسون گاهی اوقات پیشنهاد می کرد که بازیگری در مسیر زندگی او قرار می گرفتلیدو، یک کاتولیک تمرین‌کننده، «معنویت، حضور غریزی و نگاه‌های زاهدانه‌ای شدید خود را به نقش آورد». بازی کلود لیدو در نقش اصلی به عنوان یکی از بهترین های تاریخ سینما توصیف شده است. ژان تولار در Dictionary of Film خود درباره او در این اثر نوشته است: «هیچ بازیگری به اندازه لایدو لایق رفتن به بهشت ​​نیست».

فیلم بعدی لایدو، Le Voyage en Amérique (سفر به آمریکا، 1951)، یک نور بود.کمدی، اما به نظر می رسید که او سبکی سختگیرانه دارد. فیلم بعدی او Au Coeur de la Casbah (قلب کاسبا، 1952) بود، جایی که او در یک رابطه عاشقانه دست و پنجه نرم کرد. او نقش وکیل مردی را بازی کرد که محکوم به اعدام در Nous Sommes Tous des Assassins (ما همه قاتل هستیم)، اعتراض کارگردان آندره کایات به مجازات اعدام. و در Le Chemin de Damas (جاده دمشق)، لایدو نقش سنت اتین (سنت استفان) را بازی کرد. او به عنوان یک کشیش در LaGuerra de Dios (من یک کشیش محله بودم، 1953) و به عنوان شخصیت اصلی، راسپوتین ارتدکس روسی (1954).

در طول یک دهه بعد، لیدو به طور پیوسته در فیلم تا زمانی که Mafia alla sbarra (1963) کار کرد. تنها دو پروژه سینمایی او پس از آن Le Destin de Priscilla Davies (1979) و Nounours (1995) بودند که به همراه همسرش کریستین آنها را نوشت. در سال 1962 او و همسرش یک نمایش عروسکی برای تلویزیون به نام Bonne nuit les petits (شب بخیر، L) ساختند.کوچک). به مدت پنج دقیقه، هر شب نمایش داده می‌شد و شخصیت‌های آن Nounours، Pimprenelle و Nicolas توسط نسل‌هایی از کودکان فرانسوی شناخته شدند، زیرا بیش از یک دهه تولید می‌شد. لیدو صدای مرد شنی را اجرا کرد که هر شب عنوان را بیان می کرد. لیدو و همسرش آن را در سال 1995 با نام Nounours احیا کردند و چندین سال اجرا شد. توسعه و بازاریابی بسیاری از کتاب‌ها، رکوردها، ویدیوها و عروسک‌های مرتبط وجود داشت. او و هم‌بازی‌اش Linette Lemercier (که صداپیشگی اسکار را بر عهده داشت) تنها کسانی بودند که نقش‌های خود را در سریال راه‌اندازی مجدد تکرار کردند. این برنامه در کانادا بسیار محبوب شد زیرا درست قبل از Le Téléjournal Ce Soir از Ici Radio-Canada Télé پخش شد.