یک زوج جوان دانشجوی دانشگاه تصمیم می‌گیرند روز را در تولدو بگذرانند تا کمی از روزمرگی که در آن هستند فرار کنند. در ساعت نه صبح، خوزه لوئیس در ایستگاه آتوچا منتظر دوست دخترش، ماری کارمن است. این زوج خانواده‌های خود را فریب داده‌اند و به آنها گفته‌اند که در دانشکده ناهار می‌خورند. سفر ابدی است و اقامت در شهر، به جای اینکه آنها را شگفت‌زده کند، بیشتر آنها را در یکنواختی که در آن زندگی می‌کنند غرق می‌کند. بدون دوستان، بدون خویشاوندان و بدون همکلاسی‌های دانشگاه، این زوج دوازده ساعت را در تولدو می‌گذرانند، نیم روزی از محبت در باران و آفتاب دسامبر که به آنها کمک می‌کند بهتر یکدیگر را بشناسند.