پرتره‌ای ۱۰ دقیقه‌ای از شاعر مدرنیست و پدرخوانده آندره، مانوئل باندیرا، با محبت به موضوع خود ارائه می‌شود، هرچند مانند بسیاری از فیلم‌های نو-موج آن زمان، چشم‌انداز شهری مدرن را به عنوان نیرویی ominous و بیگانه به تصویر می‌کشد.