بدون هیچ صدایی، دیالوگ و با بازیگران ناشناس، تصاویر محور این فیلم هستند. تصاویری که می‌خواهند بیدار کنند، لحظات تعیین‌کننده را زیر سوال ببرند، وضعیت زبان‌های یک سیستم، اخلاق مرگ‌ها، بی‌حرکتی، سکوت و موضوعات دیگر را بررسی کنند. این فیلم در اوج دیکتاتوری نظامی برزیل فیلمبرداری شده و به انواع مختلف سرکوب در آن دوره توهین می‌کند.