ساتیامورتی، یتیم، احساسات خود را در قالب یک شعر ابراز می‌کند اما آن را به مجله‌ای ارائه نمی‌دهد. به‌طور شگفت‌آور شعری از دختری در همان مجله می‌بیند و با آن ارتباط می‌گیرد. او به دیدن دختر می‌رود که دانشجوست و در کاتورام زندگی می‌کند. او نامه‌ای می‌نویسد و پاسخ می‌گیرد. دوستی به آرامی به عشق تبدیل می‌شود.