کوروشی ما یاما با سن چهارده سالگی با مادرش نامیکو تنها زندگی می کند. او از روزی که با مادربه این شهر آمد همه چیز را به خاطر می آورد: سوار شدن به اتوبوس در آغوش مادر، زنی پیر که به او چند کلمه گفت، و برخورد با شاعر... روزی شب یکی از نزدیک به تولد کوروشی پدر به طور غیرمنتظره ای ظاهر می شود و ادعا می کند که او و مادر کوروشی ترتیبی داده بودند که کوروشی تا تولد پانزده سالگی با مادر زندگی کند و سپس با پدرش زندگی کند. با فرا رسیدن جهان کوروشی وارونه می شود و خانواده اش، اطرافیان و حتی خود او شروع به تغییر می کنند.