آلیا عزت رحمانویچ یکی از رویاپردازان و کارکُشتگان پرکار بوکناکان دوره تیتو در یوگسلاوی بود. کاپیتان یوگسلاوی، نگهبان نزدیک تیتو، کاپیتان تیم ملی ارتش و نخستین قهرمان جهان کاراته یوگسلاوی. جنگ داخلی یوگسلاوی نیز زندگی آلیا را با روزمرگی‌هایش دگرگون کرد. آلیا که در جنگ همه چیز را به جز خانواده از دست داده است، ناچار می‌شود همراه با آنا، همسر سربي متولد و دو فرزند خردسال، با حمایت اردوگاه پناهندگان بوسنیایی تحت نظارت سازمان ملل پناهنده شود. به همراه باقی‌مانده‌های ۶۵ زن که از سوی بوسنیایی‌ها و صرب‌ها کشته شدند، آلیا و همسرش نیز از جمله کسانی بودند که جان باختند و دادگاه به آن رسیدگی می‌کند. نگارش اثر توسط احمت‌کوذان انجام شده است.