این داستان نمایانگر احساس فزاینده بیگانگی در ذهن شهروندان سالخورده در ساختارهای هسته‌ای امروز است. آنها از جریان اصلی فعالیت‌های خانوادگی دور شده‌اند و از نقش‌های محوری خانواده‌های مشترک که اکنون از بین رفته‌اند، محروم شده‌اند. بنابراین برخی از آنها از طریق ایجاد مزاحمت، توجه را جلب می‌کنند. این داستان تلاشی است برای نشان دادن بی‌فایده بودن منطق به اصطلاح روان حرفه‌ای‌های متکبر امروز در تلاش برای به چالش کشیدن والدین بی‌چاره در مباحث ناامیدکننده.