خط داستانی
فیلمساز پنی وِلکاک هشت ماه در جهانی موازی با جهان بیخانمانها زندگی کرد، با آنها دوست شد و فهمید که آنها کجا غذا میخورند، کجا میخوابند و با چه کسانی در اجتماع همراه میشوند. در حین ساخت فیلم، وِلکاک دریافت که مشکلات واقعی بیخانمانها ارتباطی به نبود سقفی برای خواب ندارد و ریشهٔ آنها در زندگیهای گذشتهشان است و اصلاحشان کار آسانی نیست. با وجود تلاشهای خیریههای مختلف برای نقل مکان به خانه، خیابانها اغلب جایی هستند که آنها احساس امنیت میکنند و بهتر از هر جای دیگر میدانند. در این مستند اثرگذار، ساکنان دیدهنشدهٔ خیابانهای لندن صدای خود را میگیرند.