نامه‌های تقریباً شاعرانه، تأملی درباره قدرت است که سایه جونستون را بر چهره‌های نسبتاً تازهٔ جهان هنری پاراناپکی ساب‌ژانر هنری به نمایش می‌گذارد؛ فیلم به شکل موسیقیی در می‌آید – مانند قالبی از یک قصیده بیست‌و‌قرن که رفتارهای نهفته، گواهی‌های تبلیغاتی و متن مجله ملی Enquirer را در خود دارد