خط داستانی
از پشت صحنه تا روی صحنه، از افسون یک اپرا تا ژرفای یک مستند، «در ژرفای قلب من» مرزهای بین فرآیند تمرین و اجرا را درمینوردد و ما را به قلب گروهی از بازیگران حرفهای با ناتوانیهای ذهنی میبرد. این فیلمی است به غایت خیالپردازانه که از تمامی ابزارهای سینمایی ممکن بهره میگیرد تا عشقورزیها، تعارضات و پرسشهای این بازیگران را با ظرافتی قابل لمس کند و ما را به معنای واقعی کلمه با خود به درون درامی باروک با رنگوبویی افسانهوار میمکشد. از خلال پرداختن به مضامینی همچون همجنسگرایی، اروتیسیسم و رابطه با بدن، «در ژرفای قلب من» نحوه نگرش ما و آنچه ممکن است بدیهی فرض کنیم را به پرسش میگیرد.
