خط داستانی
«سرود برای کودکان مرده» ادای دینی است به آندرس کایسدو و کالی و گروه آنان، پدیدهای که جوانهای در زمینه سینمایی پدید آورد و فراتر میرود. شهادتها و قرائتهای بخشدار با مجموعهای از مواد آرشیوی قدرتمند، داستانی را میسازد که معنای عمیق و جذابیتی سینمایی دارد: داستان آندرس و اشتیاق ابدی او به ترسناکنویسی و سینما و پسری که به نویسندگی زاده شد و جوانی که تصمیم گرفت با طرح پایانی خود به مرگ بخندد. فیلمی که تلاش میکند تعادلی دشوار بین انسان و کار را در خط باریک و پایدار حفظ کند.
