خط داستانی
این فیلم تنها اقتباسی از رمان رابینسون کروزو اثر دنیل دِفُو نمیباشد. بلکه به مفهومی فرهنگی فراتر از داستان کتاب میپردازد که مرد سفیدپوست «تمدنسازی» بومیان جزیره را روایت میکند و زمین را ملک خود مینامد. در زمانی که فریادِ از بین بردن استثمار و استعمار هنر جهان و نهادهای مرتبط هر روز پرصداتر میشود، کنش سینمایی دِبووزر با تشکیک و جایگزینی ایدئولوژی امپریالیسم هماهنگ است. نتیجه فیلمی واحد و زیرک است که به شکل طنزآمیز و با جذابیت غیرمنتظرهای به حیوانات و جهان طبیعی و همچنین به حماقتهای تاریخ انسانساختهٔ «انسانمحوری» توجه میکند.
