مارتین به مکان کودکی‌اش بازمی‌گردد. او اکنون در گودالی عظیم از زباله دفن شده است. مارتین تصمیم می‌گیرد در این جهان زباله سکونت کند که با رفت‌وآمد بی‌وقفه کامیون‌ها و بولدوزرها که زباله را صاف می‌کنند، تداوم دارد. به مدت روزها و ماه‌ها، مارتین جایگاه خود را در این جهان تحمل‌ناپذیر پیدا می‌کند و به نظر می‌رسد به دیوانگی متمایل می‌شود. او با زباله تغذیه می‌کند و هر روز در رودخانه غسل می‌کند، گویی به جهان اولیه بازمی‌گردد.