خط داستانی
در این پرتره صمیمی و بینش محور از لیندا مایلز، آکادمیک سوزان kemپ از رویه ای استفاده می کند که شناخته شده است برای تعریف و نقد و تغییر پارادایم های فرهنگی — بیانیه. با ترکیب مواد آرشیوی با مصاحبه هایی از جمله جیم هایکی و بی. روبی ریچ، کمپ از سلسله ای از تحریک ها بهره می برد تا فلسفه پشت عمر کاری پیشگامانه در زمینه فیلم را بیرون بکشد. در گفت وگوی اصلی فیلم، مایلز با زیبایی از هیجان اجرا گفتن سخن می گوید و هرگز به ادب های معمول پایبند نیست.