به نظر می‌رسد که هیچ چیزی آن‌ها را به هم متصل نمی‌کند: جیوی یک کارگردان فیلم با خانواده‌اش است و لووان یک آدم تنهاست که مانند یک بی‌خانمان زندگی می‌کند. اما آن‌ها یک چیز مشترک دارند — یادآوری‌های دوران کودکی‌شان. آن‌ها دوباره از طریق نامه‌نگاری با هم ارتباط برقرار می‌کنند و به یکدیگر کمک می‌کنند. لووان از طرفی غیرمنتظره به دوستی‌اش روی می‌آورد و جیوی فرصتی برای بازگشت به زادگاهش پیدا می‌کند.