خود را گشودن

در سه شب بی‌خواب، هرِینتا دچار بحران روانی می‌شود که در آن خود او از بدنش جدا می‌شود. از جنون سخن نمی‌گوییم، بلکه از موقعیتی خارج از کنترل. در سه پرده، تکذیبِ خود، راکد شدنِ جسم و جدایی ذهن از بدن با استعاره‌های تصویری مورد بحث قرار می‌گیرد. این احساسات به سردرگمیِ هِرینتا منجر می‌شود: بیرون و درون خانه‌اش آمیخته می‌شود، سایه‌هایی او را تعقیب می‌کنند و در نهایت در لفافه‌ای بی‌پایان سقوط می‌کند.