امیر کوستوریتسکا خویشتن را آهنگساز راکی می‌بیند و باور دارد که به خاطر شانس محض به شهرت جهانی تبدیل شد زیرا فیلم‌هایش را بین تورهای کنسرت با گروه نوازندگان، نوشتی می‌سازد. در این لحظه‌های کوچک زمانی او جایزه پالمدوئور را می‌گیرد و در ونیز جام طلای شیر را می‌سازد و رویاهای خود را همچون زندگی به تصویر می‌کشد و بینندگان را با زندگی ای معلق روبه‌رو می‌کند