در سال 1945، در حالی که استالین بر لهستان تسلط می‌یابد، نقاش مشهور ولادیسلاو استرژمینسکی از سازش با هنر خود و دکترین‌های واقع‌گرایی اجتماعی امتناع می‌کند. او تحت تعقیب قرار می‌گیرد، از کرسی خود در دانشگاه اخراج می‌شود و در نهایت از دیوارهای موزه‌ها محو می‌شود. با کمک برخی از دانشجویانش، او شروع به مبارزه با حزب می‌کند و به نماد مقاومت هنری در برابر استبداد فکری تبدیل می‌شود.