خط داستانی
دوربین به آرامی میچرخد؛ ما در کنار تپهای هستیم، در جهانی که همه چیز طنز است. صداپیشهها یک متن سطحی را با همآهنگی کامل با دهان و حرکات بازیگران تکرار میکنند. صحنه و لباسها ربطی به صحنه ندارند. یک صداپیشه به جای متن نمایش شکسپیر میگوید و سردرگمی ادامه مییابد وقتی صحنه پایان مییابد.