تا سال هزار و نهصد و نود و یک، نیله کارالیچ و سِجو سِکْسون رهبران بزرگترین گروه راک یوگسلاوی بودند: جلوگیری از سیگار کشیدن در کَرو-صربی. پس از جدایی، نیله با ارکسترا بدون سیگار به کار ادامه می‌دهد و از سوی کارگردان امیر kusturica شناخته می‌شود. همزمان، سِجو سِکْسون در بالکان با بزپردی هدایت می‌شود. این داستان بازتابی از کشور و تاریخ است.