کیت نمی‌تواند چیزهای زیادی از ویتنام زادگاهش به یاد بیاورد. وقتی برای اولین بار پس از بیش از سی سال به سرزمین ستاره طلایی بازمی‌گردد، محیط اطرافش را مانند هر گردشگر غربی دیگری درک می‌کند و محیط به اندازه زبان غیرقابل فهمش عجیب و غریب است. هدف سفرهای کیت - پیدا کردن مکانی برای پاشیدن خاکستر والدینش - به بخشی از سفری به ریشه‌هایش و کشف هویتش تبدیل می‌شود، که شرایط خارجی آن را مبهم و پیچیده کرده است.