۱۹۵۷. استانداردهای تولید بیش از حد که توسط مقامات تحمیل می‌شود، طرح را به نتیجه نمی‌رساند و کارگران نمی‌توانند بدون پاداش‌ها به زندگی معمولی بیندیشند. شورش در می‌گیرد. دموکراسی کارگری پیروز می‌شود—کارگران از میان خود مدیری را انتخاب می‌کنند. او یک نجار قدیمی بی‌تجربه مدیریتی است. هرچند به روحیه سوسیالیستی ایمان دارد و گذشتهٔ کمونیستی دارد، مدت زیادی در این پست نمی‌ماند زیرا قول‌هایی می‌دهد که به سختی می‌تواند نگه دارد.